نیایش / محمد رضا جلایی پور

خدای عذرپذیر! کمک‌مان کن راحت‌تر و بیشتر بگوییم «نمی‌دانم»، «اشتباه کردم»، «عذر می‌خواهم» و «دوستت دارم».
– خدای سلامت‌بخش! مدد بده که با «ورزشِ منظم»، «خوراک و نوشاک و هوای سالم» و «خوابِ آرام و کافی» تنِ شاداب‌تری داشته باشیم و با مداومت بر عبادات و ورزه‌های معنوی نشاطِ روحانیِ بیشتری پیدا کنیم.
– خدای عادل! کمک‌مان کن در حدی که می‌توانیم در جریان زندگی روزانه‌مان برای کاهش تبعیض‌های اقتصادی، جنسیتی، دینی، فرهنگی، قومی، نژادی و سیاسی بکوشیم و جهان عادلانه‌تری در سطوح ملی، فراملی و فروملی بسازیم.
– خدای بزرگ! کمک کن با گام‌های انفرادی و جمعیِ روزانه‌مان رفته رفته جهانی بسازیم که گرسنگی، فقر مطلق، جنگ، کشتار، بیماری‌های جسمانی و روانی، تبعیض و زشتی‌های کمتری داشته باشد و انسان‌هایش زندگی تنانه و معنوی بهتری داشته باشند، با محیط زیست و سایر حیوانات و انسان‌ها مهربان‌تر باشند و توفیق زندگی خوش و آرام، سلوک اخلاقی و بسط تجربه‌های معنوی‌شان را بیشتر پیدا کنند.
– خدای یکتا! توفیق بده وقت و توجه‌مان را به نحو متوازنی میان «خلوت»، «خانه»، «محل کار» و «جامعه» تقسیم کنیم و مدد برسان که «خلوتِ» و تنهاییِ دل‌پذیر، حریم شخصیِ امن و سکوت بیشتری داشته باشیم؛ «خانه»‌مان کانونِ آرامش، فراغت، لذت و عشق‌ورزی بماند؛ «شغل»‌مان علاوه بر تامینِ درآمد مورد نیاز برای زندگی مستقل و راحت، خیر و لذت بیشتری به دیگران و خودمان برساند؛ و «جامعه» و شهرمان بستری برای زندگی آرام‌، خوش‌ و اخلاقی‌ بسازد.
– خدای داور! کمک‌مان کن همسر، فرزند، پدر، مادر، خواهر، برادر، دوست، هم‌کار، هم‌کلاس، هم‌سایه، هم‌شهری، هم‌وطن، هم‌نوع و هم‌محیط بهتری باشیم و خیر و لذت بیشتری را از طریق ما به خانواده، دوستان، آشنایان، ایرانیان، هم‌عصران و ناهم‌عصرانمان برسان.
– خدای یاری‌رسان! مدد بده که با سنخ‌ روانی‌مان، بدن‌مان، ناتوانی‌هایمان، خانواده و جامعه‌مان، گذشته‌مان و هر ‌چه در دست ما نیست در صلح باشیم. ..