نگاهی به چینش کابینه دولت دوازدهم / صادق زیباکلام

کابینه دولت یازدهم در شرایطی انتخاب و به مجلس معرفی شد که می‌توان آن را به نوعی مصالحه و ائتلافی نانوشته میان آقای روحانی و اصولگرایان معتدل نامید. رییس‌جمهور به ضرورت مجبور بود که در کابینه اول ملاحظات اصولگرایان را نیز در نظر بگیرد.

▪️اما برای چینش کابینه دولت دوازدهم این قید و بند، تا حدی برداشته و فضا برای آقای روحانی باز‌تر شده است. تحول دیگری که به نفع آقای روحانی رخ داده این است که حدود یک سوم از کرسی‌های مجلس شورای اسلامی به لیست امید تعلق دارد.

▪️در انتخابات ٢٩ اردیبهشت دیدیم که برای اینکه خشم جریان‌های دیگر اصولگرا بر انگیخته نشود، اصولگرایان میانه‌رو سکوت کردند اما مشخص بود که عملا و تلویحا با سکوت خود از آقای روحانی حمایت کرده‌اند. این امر نشان می‌دهد که شکاف بین اصولگرایان معتدل و میانه‌رو و بخش تندرو اصولگرایان زیاد شده است.

▪️پیشنهاد من این است که تیمی از افراد بی‌غرض که با مسائل، جناحی برخورد نمی‌کنند، باید ارزیابی‌ای از عملکرد برخی از وزارتخانه‌ها در این ۴ سال انجام دهند و بررسی کنند که اگر قرار است وزیری کنار برود آیا واقعا به مصلحت است یا خیر. آیا وزیری که گفته می‌شود مسن است، باید به صرف این دلیل از کابینه کنار برود یا اینکه عملکرد او به گونه‌ای بوده که مساله سن او را نیز پوشش داده است. نکته دیگری که به رییس‌جمهور توصیه می‌کنم بحث ورود زنان به کابینه است. همچنین ورود افرادی از اهل سنت را به کابینه پیشنهاد می‌کنم.