ناصری: روحانی فراتر از حرف، بحث گفت‌وگوی ملی را در سال جدید دنبال کند

رویداد۲۴-عبدالله ناصری عضوشورای سیاستگذاری اصلاحات، بر این عقیده است که یکی ازاقدامات مهم و اولویت دار سال جدید که باید در دستور کار دولتمردان کشور قرار بگیرد، بحث گفت‌وگوی‌ملی و آشتی ملی است، زیرا پرداختن به صورت دقیق و جدی به این موضوع علاوه بر ایجاد وحدت و انسجام، باعث رفع اختلافات و تنش‌های موجود نیز می‌شود. 
سال ۹۶، در حالی به اتمام رسید که به نظر می‌رسد کارهای عقب مانده‌ بسیاری در سایر حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و خصوصا سیاسی باقی مانده است که باید آن‌ها را در سال ۹۷ پیگیری کرد.
اگر بخواهیم صراحتا به یکی از هزاران بحث باقی مانده و به قولی حل نشده سال ۹۶ درحوزه سیاسی اشاره کنیم، موضوع «گفت‌وگوی ملی» یکی از همین موارد است.
تنش‌ها و اختلافات میان سران قوا، سیاسیون، احزاب و سایر ارکان‌های نظام همواره در کشور وجود داشته اما تاکنون هیچ فرد و نهادی برای حل این اختلافات پیش قدم نشده است. در سالی که گذشت، موضوع آشتی ملی و گفت‌وگوی ملی بارها از سوی سیدمحمدخاتمی، حسن روحانی و برخی از سیاسیون مطرح شد، اما کسی از این موضوع استقبال چندانی نکرد و همه این مباحث فقط و فقط در حد حرف باقی ماند.
حال اما با شروع سال جدید، به عقیده بسیاری از سیاسون و دولتمردان، بهتر است که بحث «گفت‌وگوی ملی» و کاهش تنش‌ها و اختلافات در اولویت و دستور کار سال جدید قرار بگیرد تا علاوه بر رفع تنش‌ها و اختلافات، هم افزایی، وحدت و انسجام نیز در جامعه گسترش پیدا کند.
عبدالله ناصری فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در گفت‌وگو با رویداد۲۴، با اشاره به سیاست‌های که باید در سال ۹۷ در اولویت کاری مسئولان و سیاستمدان قرار بگیرد، گفت: شاید بتوان گفت مهمترین اولویت دولت و حکومت در سال جدید، پیگیری مهمترین مطالبات سال جاری است. فارغ از زد و بندهای سیاسی، می‌توان گفت همه کنشگران، نخبگان و تمامی آحاد جامعه به صورت مشترک خواهان تحقق مطالباتشان از ارکان حکومت که در قالب بحث آشتی‌ملی و گفت‌وگوی‌ملی، مطرح می‌شود هستند.
ناصری، ادامه داد: این مطالبات در حوزه تحقق آشتی ملی است که طبیعتا زمینه آن یعنی گفت‌وگوی ملی نیز باید محقق شود. باید توجه داشت که این گفت‌وگو تنها گفت‌وگوی میان جناح‌های سیاسی نیست، بلکه این گفت‌وگو می‌تواند میان مردم و حاکمیت، میان‌جریان‌های سیاسی و ارکان‌حاکمیت و … باشد. یعنی اگر این موضوع به صورت مشخص از سوی دولت و سایر نهادهای حاکمیت مورد پیگیری قرار بگیرد و با توجه به فضای بین‌المللی و حتی فضای یاس و ناامیدی که در عرصه داخلی وجود دارد، بتواند اتفاقات خوبی را متعاقبا رقم بزند.
این فعال سیاسی، با بیان اینکه بهترین برنامه و اولویت برای سال ۹۷، می‌تواند پرداختن به «گفت‌وگوی‌ملی» باشد، تصریح کرد: من معتقدم اگر سال ۹۷، ما عمده انرژی خود را در بین جریانات سیاسی و حاکمیتی در حوزه «گفت‌وگوی ملی» به عنوان مقدمه «آشتی‌ملی» فراهم کنیم، می‌توانیم بسیاری از بحران‌ها را از دستگاه‌ها و نهادها کنار بزنیم، که به طبع آن دولتمردان نیز می‌توانند تنش‌ها و اختلافات موجود را حل و فصل کنند. بنابراین من معتقدم اگر این گفت‌وگو در جامعه شکل نگیرد، ما بالاخره در پیگیری مطالبات بین‌المللی و منطقه‌ای خودمان هم دچار مشکل خواهیم شد. اگر در سال آینده این موضوع به طور جدی پیگیری شود ما قطعا شاهد نشاط، امید و کاهش تنش‌ها در سطح جامعه خواهیم بود.
عبدالله ناصری با بیان اینکه متاسفانه در خصوص بحث گفت‌وگوی ملی فرد یا نهادی پیش قدم نمی‌شود، گفت: این موضوع هم یکی از دغدغه‌های است که جامعه درگیر آن شده. من فکر می‌کنم رئیس‌جمهور به پشتوانه رای که مردم در اردیبهشت ۹۶ به او دادند، فراتر از سخن گفتن و به اصطلاح گفتاردرمانی، باید یک نقشه راه عملیاتی برای این موضوع پیدا کند. چون بالاخره درست است که رقیب آقای روحانی هم کمی بیش‌تر از نصف رای آقای روحانی را کسب کردند، اما به هر صورت آقای روحانی امروز رئیس‌جمهور این کشور است و آن مشارکت بالا که زمینه‌ساز توجه به گفت‌وگوی ملی، انسجام و وحدت بود، بار دولت و رئیس‌جمهور منتخب را نسبت به گذشته بیش از پیش کرده است. به هرحال من معتقدم که حتما یکی از وظایف رئیس‌جمهور به طور طبیعی و جدی، باید پیگیری بحث گفت‌وگوی ملی باشد.
ناصری ادامه داد: البته موضوعات دیگری مانند رفع‌حصر هم باید در دستور کار قرار بگیرد. طبق گفته‌های آقای جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهوری، رفع‌حصر محصورین انشاالله در سال جدید رخ خواهد داد که امیدواریم این اتفاق سریعا رخ دهد. زیرا قطعا حل این مشکل به شکل‌گیری گفت‌وگوی‌ملی و آشتی‌ملی نیز کمک خواهد کرد. من معتقدم که رئیس‌جمهور علارغم امکانات محدودی که دارد، عنوان رئیس‌شورای عالی امنیت ملی را هم دارد و برای گام‌های روبه جلو و تحقق این خواسته‌ها بی‌توان و بی امکانات نیست؛ این اقدامات باید به گونه‌ای باشد که جامعه و کنشگران باور داشته باشند که رئیس‌جمهور اقدامات عملیاتی و اجرایی را در این زمینه انجام می‌دهد.