گفت‌وگو با عضو تیم برتر در المپیاد جهانی نانو و فن‌آوری؛ «فساد اقتصادی» و «نبود شایسته‌سالاری» عامل مهاجرت نخبگان از ایران

انجمن دانشجویان ایرانی مقیم ترکیه _عضو تیم برتر نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری گفت: جو نامطلوب و ناامیدکننده‌ای که بین دانشجویان حاکم شده، میل و رغبت آنان را نسبت به ایران و حس وطن‌پرستی را کاهش می‌دهد و علت آن هم وجود فسادهای اقتصادی و عدم شایسته‌سالاری در کشور است. 

به گزارش ایسنا، اختتامیه نخستین دوره المپیاد جهانی نانو و فن‌آوری در حالی در پارک علم و فن‌آوری پردیس تهران برگزار شد که مقام اول این مسابقات علمی در بخش اقتصادی و کسب و کار به تیم ایران رسید. این المپیاد در سه بخش اقتصادی و کسب وکار، تکنولوژی نانو و نوآوری انجام شد که در نخستین دوره آن تیمی از ایران متشکل از سه دانشجو از دانشگاه‌های فردوسی مشهد و علم وصنعت تهران توانست مقام اول را در بخش بهترین ایده اقتصادی از آن خود کند.

مهدی قاسمی، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی و پوریا پریداش، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد و متالوژی  از دانشگاه فردوسی مشهد و هومن بخشی، دانشجوی کارشناسی ارشد نانو از دانشگاه علم و صنعت تیم سه نفره ایران را در این مسابقات تشکیل دادند.

ایده جالب دانشجویی برای حذف و بازگشت فلز سنگین کروم در صنعت

مهدی قاسمی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به کسب ایده برتر تیم خود در بخش اقتصادی نخستین المپیاد جهانی فن‌آوری نانو، گفت: فلزات سنگین آلاینده‌هایی هستند که مهمترین مشکل آن‌ها این است که به مرور زمان از بین نمی‌روند و یون‌ها برای همیشه باقی می‌مانند. بهترین کار برای حذف فلزات سنگین برگرداندن مجدد آن‌ها به صنعت است.

وی افزود: این طرح به ذهن ما رسید که می‌توانیم با حذف فلز کروم کمی از این آلودگی بکاهیم. این ایده در نگاه اول خوب بود اما جنبه اقتصادی نداشت و همچنین این فلز به خاک وارد می‌شود و در آینده‌ای نه‌ چندان دور مجددا به آب وارد شده و باعث آلودگی می‌شود. ایده تیم این بود که این فلز را دوباره به صنعت چرم بازگردانیم.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری اضافه کرد: این روش در کشور ایتالیا انجام می‌شود، اما کامل نیست و فلزات سنگین در غلظت پایین هم آلاینده بوده و خطرناک هستند. از طرفی دیگر تکنولوژی قدیمی به کار برده می‌شد که هزینه‌بر بود.

قاسمی اضافه کرد: تفاوت ایده ما این بود که فلز کروم به طور کامل حذف شده و به چرخه صنعت چرم بازمی‌گردد و کاملا از لحاظ اقتصادی هم به صرفه بود که این موارد باعث جلب توجه داوران و ناظران شد و موجب موفقیت تیم ما برای کسب مدال طلا در بخش بهترین ایده اقتصادی شد.

وی اظهار کرد: یکی از دلایل ما برای ارائه‌ی این طرح این بود که با تحقیق در سایت‌ها و خبرگزاری‌های مختلف متوجه مرگ هزاران ماهی در سدهایی مثل فشافویه ( به دلیل پسآب‌های کارخانه چرم ورامین) و وضعیت نامطلوب سد کشف‌رود در مشهد شدیم که تمام این اتفاقات به دلیل ورود پسآب‌های آلوده فلزات سنگین است و کشورهای مختلفی مانند مصر، پاکستان و هند که با این مشکل درگیر هستند.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری در خصوص تیم‌ها و شرایط در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری، عنوان کرد: از بین افراد برتر مسابقات ملی نانو، تیم‌هایی تشکیل شد. ایده‌ها در مرحله اول ایجاد شد و تیم‌ها در مراحل بعدی به پرورش ایده‌های خود در حوزه آب می‌پرداختند. ایده تیم ما در مورد بازیابی فلز کروم از کارخانه چرم بود. از بین ایده‌های موجود، ۱۴ ایده انتخاب شد و سازمان ملی نانو فقط از سه ایده وسه تیم حاضر در حد توان حمایت‌های مالی و علمی می‌کرد تا تیم‌ها ایده‌های خود را پرورش بدهند.

قاسمی افزود: هر چه مراحل طی می‎شد، تعداد تیم‌ها کمتر می‌شد و تعدادی هم حذف می‌شدند. در نهایت در مرحله کشوری تنها ۲ تیم حضور داشت که شامل تیم ما به عنوان تیم اول وتیم پاک‌آب بود. در مرحله بین‌المللی حمایت‌های سازمان ملی نانو برای این دو تیم بود تا بتوانند ایده‌های خود را در معرض نمایش و رقابت با تیم‌های سایر کشورها بگذارند و به مرحله  بین‌المللی فرصتی برای آشنایی با ایده‌های علمی کشورهای دنیا.

وی گفت: مرحله ملی در نمایشگاه نانو برگزار شد تا مخاطبان ایده‌های نو، پارک‌های علم و فن‌آوری، صنایع با این ایده‌های نو آشنا شوند که این امر باعث ارتباط بیشتر و بهتر تیم‌ها با یکدیگر و صنعت می‌شد. در مرحله بین‌المللی هم این ارتباط بین تیم‌ها از سایر کشورها، انتقال ایده‌ها و طرح‌ها و شناسایی مشکلات صنعتی و علمی کشورها بسیار مثمرثمر بود و المپیاد صرفا جنبه مسابقاتی نداشت و نتایجی از این قبیل هم در این رویداد مشاهده شد.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری عنوان کرد: کره، تایوان، مالزی، روسیه، آلمان، انگلیس و ایران به‌عنوان شرکت کننده در این رقابت‌ها حضور داشتند. این مسابقات شامل سه آیتم اقتصادی، تکنولوژی نانو و نوآوری بود که علاوه بر هر بخش مدال طلای میانگین این سه آیتم هم بود. جایزه میانگین مجموع به کشور تایوان، نوآوری به کشور کره، تکنولوژی به روسیه و اقتصادی هم به ایران رسید.

ایران دارای سطح علمی مطلوبی در حوزه فناوری نانو است

قاسمی با اشاره به این‌که “سطح دانشجویان ایرانی از لحاظ علمی بسیار بالاست” تصریح کرد: علاوه بر نانو در زمینه‌های بسیاری، سطح ‌ایران از کشورها بسیار بالاتر است. ایده‌ها و طرح‌های دانشجویان ایرانی موجب جلب توجه اساتید کشورهای مختلف جهان بود که بسیار زیاد از این ایده‌ها و طرح‌ها استقبال کردند. کشورهای مختلف به دلیل داشتن دغدغه‌های مختلف با ایده‌های مختلف و در حوزه‌های مختلف در این مسابقات حضور داشتند در نتیجه قوت‌های علمی آن‌ها هم متفاوت است.

وی تاکید کرد: مسابقات زیر نظر ستاد ویژه ملی نانو برگزار شد و حمایت اصلی هم توسط ستاد ویژه ملی نانو صورت گرفت که تا مرحله ملی به صورت علمی و در مرحله بین‌المللی به صورت علمی و مالی صورت پذیرفت. اساتید راهنما کمک شایانی به تیم ما کردند و آزمایشگاه‌های دانشگاه هم در اختیار ما قرار گرفت. حمایت علمی در مرحله بین‌المللی بیشتر از طریق اساتید صورت گرفت.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری، اعتماد اساتید و دانشگاه به دانشجویان را مسئله ای بسیار مهم و تاثیرگذار دانست و خاطرنشان کرد: زمانی که ایده یا طرحی پایه‌ریزی می‌شود، انتها و سرانجام آن مشخص نیست و تا وقتی که آن را پرورش نداده‌ایم، نمی‌توانیم درباره آن نظر قطعی بدهیم.

وی عنوان کرد: تفکر اولیه هر دانشجو این است که کاری کند که هم برای آینده خود و هم برای آینده کشورش مفید و مثمرثمر باشد. تیم ما در وهله اول قصد دارد با صنایع مختلف صحبت کند تا ایده و طرح خود را به تجاری‌سازی برسانیم و این ایده را در تمام کارخانه‌جات چرم سراسر کشور و همچنین کشورهای همسایه و کشورهایی که دارای این صنعت هستند، اجرا و پیاده‌سازی کنیم و در صورت حل مشکل صنعت چرم، این طرح را وارد سایر صنایع کنیم تا مشکل این صنایع هم حل شود.

قاسمی افزود: طرح از بین بردن فلز کروم و برگرداندن آن به صنعت را برای نمونه در سطح آزمایشگاهی در مشهد اجرامی‌کنیم و پس از اینکه نتیجه کامل گرفتیم به سایر کارخانه‌های استان‌هایی نظیر تبریز و شیراز نیز ارجاع خواهیم‌داد.

وی در خصوص “تاثیر دروس دانشگاهی برای ایجاد انگیزه در دانشجویان به منظور شرکت در مسابقات علمی” بیان کرد: دروس دانشگاهی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بی تاثیر نبوده و می‌تواند پلی برای پیشرفت و ارتقای سطح علمی دانشجو داشته باشد.

دروس دانشگاهی باید از حالت تئوری به عملی تغییر کنند

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری با اشاره به اینکه دروس دانشگاهی نیازمند تغییر، بهبود و خروج از شکل تئوری محض است، ادامه داد: اگر دانشجویان در طول تحصیل خود بیشتر در فضای تحقیقاتی و آزمایشگاهی حضور داشته باشند و یا با فعالیت‌های عملی آشنایی بیشتر پیدا کنند، می‌توان پیامدهای بهتر و کاربردی‌ تری را در ادامه زندگی و تحصیل آنان شاهد بود.

قاسمی گفت: برای مثال یک دانشجوی مهندس شیمی لازم است که با صنایع مختلف و دستگاه‌های آن‌ها آشنایی داشته باشد. استارت و نیرو محرکه اصلی و اولیه در این زمینه را دانشگاه، اساتید و دروس دانشگاهی خواهند ‌زد، اما بعد از آن باید خود دانشجو مسیرش را انتخاب کند، آن را بشناسد و ادامه دهد.

وی با بیان اینکه شاید بهتر بود که دانشگاه و دروس دانشگاهی بعد از استارت اولیه هم به شکل عملی‌تر دانشجو را حمایت و پشتیبانی کنند، ادامه داد: تنها تاثیر دروس دانشگاهی برای انگیزه دادن و پیشرفت دانشجو، این است که دانشجو دروس دانشگاهی و مفاهیم علمی را به طور کامل درک کرده باشد.

ثبت ایده‌های دانشجویی در گروِ حمایت‌های مالی و علمی

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری گفت: بایستی در مراحل اولیه حمایت مالی و آزمایشگاهی و منابع علمی برای دانشجویان صورت گیرد تا دانشجو بتواند ایده خود را اثبات کند. اثبات ایده نوپا توسط دانشجو در مرحله اول چیزی است که دانشجو بدون تجهیزات و امکانات نمی‌تواند آن را به انجام برساند.

آشنایی با محیط بازار و صنعت، لازمه‌ی موفقیت در المپیادهای علمی

وی اضافه‌ کرد: دانشجویان برای موفقیت در عرصه‌های علمی و المپیادها، بهتر است که کمی از دروس دانشگاهی و مباحث تئوری فاصله گرفته و از فضای صنعت و آن‌چه که کاربردی است، تجربه کسب کنند و با آن‌ها آشنا شوند.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری ادامه داد: شاید اکثر دانشجویان تصور کنند که برای شرکت در المپیادهای علمی باید فرد خاص و نخبه‌ای باشند و یا نیاز به یک پشتوانه خاص و محکم دارند اما اصلا این طور نیست. هرچند که شاید تکیه به دروس دانشگاهی به تنهایی کافی نباشد.

قاسمی تصریح کرد: اگر دانشجویان از لاک جزوات درسی و مباحث تئوری خارج شوند و سعی کنند که با صنعت ارتباط برقرار کنند، هرچند که این کار کمی سخت اما انجام‌شدنی است و این ارتباط برای آن‌ها بسیار مفید خواهد ‌بود.

وی اظهارکرد: به نظر من ایران نسبت به گذشته روبه بهبود و پیشرفت است و در آینده مکان خوبی برای زندگی می‌شود. ترجیح هر فردی این است که در کشور خود زندگی کند اما اگر شرایط به گونه‌ای باشد که امکان تحصیل، کار و زندگی سخت شود به زندگی در کشورهای خارجی هم فکر می‌کنم.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری عنوان‌کرد: ممکن است که شرایط دیگری هم مطرح شود، اما واقعیت این است که حرف اول و آخر را اقتصاد و پول می‌زند. در صورتی‌که آینده شغلی، تحصیل و زندگی من تامین شود و منزلت اجتماعی من به عنوان دانشجو حفظ شود، معمولا می‌توان سایر مشکلات را تحمل و یا به گونه‌ای حل کرد.

فساد اقتصادی و عدم شایسته‌سالاری موجب کاهش حس وطن‌پرستی در دانشجویان است

قاسمی ادامه داد: جو نامطلوب و ناامیدکننده‌ای بین تمام دانشجوهای ایرانی وجود دارد که میل و رغبت آن‌ها را نسبت به ایران و حس وطن‌پرستی را کاهش می‌دهد. علت آن هم دیدن فسادهای اقتصادی وعدم شایسته‌سالاری است. شاید این موضوع که اکثر دانشجویان ایرانی ترجیح می‌دهند که به کشوری دیگر رفته و در آن جا تحصیل کنند، عدم ثبات در ایران است.

وی گفت: دانشجویی که نمی‌داند وضعیت کار، تحصیل و زندگی او در دو سال آینده چگونه است، ترجیح می‌دهد به کشور دیگری برود و در آن‌جا ادامه تحصیل دهد.

عضو تیم ملی نانو ایران در نخستین المپیاد جهانی نانو و فناوری یادآور شد: من دوست‌دارم در کشوری که به دنیا آمده‌ام و در آن بزرگ شده‌ام و فرهنگ آن را در خود دارم کار و تحصیل کنم اما تمام تلاش خود را به کار می‌گیرم تا شرایط لازم برای ادامه تحصیل در سایر کشورها را نیز برای خود فراهم کنم. موضوع زندگی کردن در کشورهای خارجی پس از اتمام تحصیل هم بستگی به شرایط و اوضاع اقتصادی دارد.

دیدگاه شما

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.