ضرورت تغییر / ضیاء مصباح

کانون فعالان سیاسی ایرانی مقیم ترکیه _ به گزارش ملیون ایران

پذیرفته نشدن استعفای نوبخت متصدی سازمان برنامه بعداز اینهمه خدمت که ملت شاهد نتایج آنند، رفتن سیف از بانک مرکزی و آمدن همتی ودیگرتغییراتی در این حدود با ژست استیضاح و فرمولهای دیگر، که حکومت حل و فصل نابسامانیهای ارزی ریالی ومدیریت اقتصادی کشوروپایان یافتن گسیختگی ها را در اینگونه اقدامات میبیند، تصوری بیش نیست.

 جماعت با تکیه بر پر بودن انبارها و تاکید برفراوان بودن مواد مورد نیاز مردم و اینکه برنامه دولتیان تامین خورد وخوراک میباشد و فرمایشاتی از این قبیل با نگاه مادی و مصرفی که آنهم چندین برابر گرانترشده – از سویی ملت را نگران معاش و در حد نیازهای اولیه موجودات زنده برآمده از«قیاس بنفس» که خور وخواب وخشم و شهوت هدف است، جلوه میدهد، مشابه سایر دیدگاهها از نا بخردی سرچشمه میگیرد.

 اظهار نظر دگراندیشان خودی بطور گسترده با امکانات نسبتا وسیعی که از گذشته های دور برای چنین ایامی تدارک دیده اند، میهن دوستان را هشدار میدهد که نبایستی با سکوت شاهد مصیبتی دیگر از نوع آنچه سال ۵۷ برملت از منظر اخلاقی، معیارها و تلقینات گذشت – باشند.

این رسالت بر خواسته از وظیفه ای اجتماعی، فرهنگی و انسانی برعهده ما ست….

 حاکمیت با مسئولیتها ی سپرده شده به سازمانها و دستگاههای گوناگون با همه طول و عرض و میلیونها نیروی انسانی گرفتار چکنم طی ۴ دهه – از زمانیکه اقتصاد را مال خر میدانستند تا امروز حدود ۴ سال است که براجرای اقتصاد مقاومتی تاکید مکرر دارند.

 حاصل مدیریت اعمال شده بدون تردید ناتوانی مطلق و در شرف سقوط بودن است.

 شاخص ترین نتیجه هدایت امور جنابان را کاهش ارزش ریال از ۶۵ ریال به حدود ۱۰۰۰۰۰ریال میتوان دانست.

یعنی ۱۵۰۰ برابرخیانت به ارزشهای اجتماعی فارغ از اعتبار بین المللی، که مستقیما به تامین اداره زندگی، درست زیستن بدون دغدغه معاش، سلامت جسم ونفس مربوط میشود

در این باب نظام متعهد به اجرای فرامین اسلام و بسط و گسترش آن بر مبنای ایده های خود با همین کم و کیف میباشد و نمیتواند نشات گرفته از عدم درک یا ناتوانی و سوء نیت مطلق – مفری برای خود در پاسخ ملت بیابد.

 با اینهمه آزمون و خطا گستاخانه کماکان درب را بر همان پاشنه می چرخاند وبا فرو کردن سر بزیر برف در تابستان بدون برق و آب، تورم را در تیر ماه گذشته معادل ۷/۸درصد !!اعلام میکند.

اوایل سال ۵۸ اشاره شد «اکثریت شما توان اداره حتی یک نانوایی را ندارید» که اولا بیان درستی از منظرقیاس بنفس بود و دویما جنابان برهمان باور و اندیشه که هر چه پیش آید مقدر است و بشر محکوم به پذیرش ونتایج تصمیمات حکومت اسلامی با هر نتیجه، میباشد.

در این میان متولیان ناشایست باور دارند هر گونه ایراد و اشکالی به مدیریتهای اعمال شده همراه با سوء نیت مطلق بوده واز سیاستهای دشمن آماده به تسلط بر کشور مشابه دوران قبل از انقلاب!! که البته ندانستن الفبای حکومت بر کشور و نحوه نگرشها نقشی در این میان و ارتباطی با عملکردها ندارد.

اینان چون به نتایج اثار عملکردشان میرسند متظاهر به آنند که دگرگونی از قدرت متصدیان امور خارج و با دعا و استخاره تا ظهور باید ادامه داد و امانت الهی را باید به اهلش سپرد…

با توجه به اینکه همه جماعت از صدر تا ذیل ناتوانی وناشایستگی خود را نشان داده اند میتوان گفت چه تفاوتی میان سیف و همتی – کرباسیان با طبیب نیا – متکی وخرازی با ظریف – نوبخت با بانکی – جهانگیری با عارف – روحانی با احمدی نژاد – جنتی با نوری و همه اصلاح طلبان با اصول گرا ها وجود دارد؟

یا با توجیه نظر مفسرین مهاجم به سفارت – چگونه اختلاف دیدگاهی بعنوان نمونه میان: توکلی با تاج زاده و معین – عبدی با نبوی و اصغر زاده – باهنر با عادل ومطهری –وطن امروز با اعتماد وایران – حجاریان با شریعتمداری ها -طرفداران بلوک شرق با اروپا در این روزگار که وقت پاسخگویی به ملت میباشد – دیده میشود؟

نابودی زیر ساختها، به لیبی و سوریه مانند شدن و پایان امنیت البته برای خود آنان، نکته هایست که پیوسته بران تاکید دارند و تضعیف حرکت درست جامعه را هدف گرفته اند.

جای دوری نمیروم همین سایت وابسته به دولت «انتخاب» هر روز نظر سنجی در مورد ماندن یا نبودن معاونین روحانی و وزراء که بزعم خودشان عاقل و تکنوکرات ترینشان بشمار میروند دارد.

 بلا استثناء نظرخوانندگان بر نبود جماعت از صدر تا ذیل با نظری بالاتر از ۸۰ در صد میباشد و میگویند مرا به خیر تو امید نیست.

بیایید به خواست ملت عرصه را با آرامش و بدون تخریب ارزشها و سرمایه های ملی «حاصل غیر قابل مصادره کوشش نسل ها» واگذار نمایید.

وهمانطور که اخیرا در برنامه پر بیننده صبحگاهی تلویزیون عذر قصور داشتید حکومت را به زبان خوش و بدون نگرانی از عقوبتها و واگذاری امتیازات بناحق اختصاص داده به خود و اطرافیان که از دست دادنشان بسیار مشکل مینماید،

فرصت اندک مانده را دریابید که رضای خالق در آنست.

 به شعار مکرر خود که ملت ولی نعمتان شمایند عمل کنید که تحمل آثار مخرب نادانی ها با این دست آوردها بیش از این قابل قبول نیست.

ملت میداند و روابط بین المللی با درجه منزلت ایرانیان و امکانات نهفته که بکار گرفتن درست آنها تبحر و سلامت عمل همراه با تخصص میطلبد، کار را مشکلتر نکنید که تاریخ قضاوت میکند.