یادداشت : باید صداهای مخالف را شنید / یوسف مولایی

 

 

ایران برای مقابله با فشارها و دسیسه‌های آمریکا در منطقه، به ویژه در رابطه با مساله برجام و ایجاد گشایش‌های اقتصادی و مالی نیازمند همکاری هرچه بیشتر و قوی‌تر با اتحادیه اروپاست. اتحادیه اروپا هم به لحاظ موقعیت سیاسی و اقتصادی خود و هم به لحاظ فرهنگی، اگر با ایران همگرایی داشته باشد بخشی از آن فشارها و تنش‎ها می‌تواند کاهش پیدا کند. حضور فعال اتحادیه اروپا در کنار ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد می‌تواند بسیار موثر و سازنده باشد. اتحادیه اروپا یکی از نهادها و سازمان‌های تاثیرگذار در طراحی سیاست‌های جهانی هم در حوزه امنیت، حوزه فرهنگ و حوزه اقتصادی است. بنابراین توسعه و گسترش مناسبات ایران و اتحادیه اروپا یک امر مثبت و ضروری است. ایجاد دفتر اتحادیه اروپا در تهران می‌تواند در این مسیر کارساز باشد و مناسبات اتحادیه اروپا با ایران را به لحاظ فنی و تکنیکی سازماندهی کند. اتحادیه اروپا و هم ایران، اراده سیاسی دارند تا در این شرایط خاص کنار هم باشند به نفع هر دو طرف است، به ویژه در مقابل فشارها و اقدامات یکجانبه‌گرایانه ترامپ. چون اراده سیاسی وجود دارد، بازگشایی این دفتر در تهران می‌تواند مسیر خوبی باشد. بنابراین دو طرف تلاش خواهند کرد که موانع را بردارند و در مسیر گفت‌وگوهای سازنده حرکت کنند و این همکاری را گسترش دهند. وقتی زمینه همپوشی منافع مشترک وجود دارد، این اراده سیاسی موقت نیست چون هر دوطرف در پی تامین منافع ملی خود هستند. بنابراین به نوعی همپوشی برای منافع ملی به وجود آمده است و این زمینه اصلی همکاری بین دو طرف را فراهم می‌کند. باید این اراده سیاسی موقت نباشد و هر دوطرف در جهت استحکام هر چه بیشتر حرکت کنند. مخالفان هم اگر متقاعد شوند که این اقدام به نفع منافع ملی است، آنها نیز دشمنی با منافع ملی ندارند و همچنین شناخت آنها از منافع ملی و مسیرهایی که این منافع را تامین می‌کند متفاوت است. بنابراین کارشناسانی که علاقه‌مند به منافع ملی هستند و تاسیس دفتر اتحادیه اروپا در ایران را به نفع منافع ملی می‌دانند باید باب گفت‌وگو را با مخالفان باز کنند، بدون اینکه اتهامی به طرف مقابل وارد کنند و یا آنها را به عنوان افرادی که آگاهی ندارند تلقی کنند. بنابراین باید برای آنها مسیری را در مسیر اقناع کنندگی و سازندگی ایجاد کنند و اگر این گفت‌وگوها با حسن نیت سازماندهی شود می‌تواند نتیجه دهد. به هر حال در داخل ایران چند صدایی وجود دارد و نمی‌توان صداهای مخالف را گوش نداد. باید به صداهای مخالف گوش داد و تلاش کرد. همچنین باید بیشتر تلاش کرد تا به یک جمع‌بندی مشترک در طریق منافع ملی و نحوه پاسداری از منافع ملی رسید. به هر حال مخالفت صرف برخی به عنوان یک چالش داخلی است. کسی که ادعا دارد با شناخت بیشتر و عقلانیت بیشتر می‌خواهد مشکلات را حل کند باید این چالش را مدنظر داشته باشد و تلاش کند راه حل‌های غلبه بر این چالش‎ها را هم پیدا کند.

 

منبع : آرمان امروز