بابک نمازی: ایران با نشان دادن رأفت به پدرم اجازه درمان بدهد

انجمن همبستگی همه ایرانیان دنیا (آهاد) _ پسر محمدباقر نمازی، شهروند ۸۱ ساله ایرانی آمریکایی زندانی در ایران، در یک کنفرانس خبری در واشنگتن گفت به ایران “التماس می‌کنم تا به پدرم اجازه دهد برای مداوا از زندان خارج شود.” نمازی دارای مشکل حاد قلبی است.

 

بابک نمازی، پسر محمدباقر نمازی شهروند ایرانی آمریکایی محبوس در ایران، روز پنج‌شنبه ۲۴ آبان (۱۵ نوامبر) از مقامات ایران خواست تا اجازه دهند پدرش برای مداوا به بیمارستان منتقل شود.

بابک نمازی پس از دیدار با مقامات کاخ سفید و وزارت خارجه آمریکا در واشنگتن در یک نشست خبری گفت: «من امروز اینجا هستم تا به حکومت ایران التماس کنم تا از خود رأفت نشان داده و به پدرم اجازه خروج از زندان را برای مداوای پزشکی بدهد.»

 

محمدباقر نمازی از مقام‌های سابق یونیسف و استاندار خوزستان در پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران بود. او که برای پیگیری وضعیت فرزندش به تهران رفته بود در اسفند ۱۳۹۴ بازداشت شد.

نمازی ۸۱ سال دارد و مبتلا به بیماری قلبی است. اوایل امسال او به دلیل کاهش فشار خون و ضربان نامنظم قلب در بیمارستان بستری شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. نمازی پس از یک مرخصی استعلاجی کوتاه‌مدت دوباره به زندان برگردانده شد.

جرد گنزر، وکیل خانواده نمازی در این نشست خبری تعامل مستقیم میان آمریکا و ایران را در جهت تضمین آزادی محمدباقر نمازی “بسیار مهم” خوانده و تأکید کرد زمان زیادی باقی نمانده است.

سیامک نمازی، پسر محمدباقر نمازی نیز در مهرماه ۱۳۹۴ در جریان سفری به ایران بازداشت شده بود. هر دوی آنها سپس در دادگاه به اتهام “همکاری با دولت متخاصم آمریکا” به ۱۰ سال زندان محکوم شدند که در حال حاضر در حال طی کردن آن هستند. تقاضای تجدیدنظر آنها با مخالفت نهادهای قضایی ایران روبرو شده است.

بابک نمازی و جرد گنزر تأکید کردند درخواست آنان از دولت ایران صرفا انسان‌دوستانه و نه سیاسی است. گنزر با این حال اضافه کرد: «واضح است که دو سال از آنچه که تا کنون انجام شده، نتیجه‌ای نداشته است.»

در حال حاضر دستکم سه شهروند آمریکایی یا دارای اقامت دائم این کشور در زندان‌های ایران به‌سر می‌برند. سازمان ملل متحد فروردین امسال با محکوم کردن بازداشت این افراد، این اقدام ایران را بخشی از “الگوی در حال ظهور” تهران برای هدف قرار دادن شهروندان دو تابعیتی این کشور خواند.